Friday 24 September 2021

Alles over Alblasserdam

Toen de ook in Alblasserdam bekende Lee Towers nog Leentje Huizer was, zat hij soms bij mijn moeder op schoot
23
mrt

Toen de ook in Alblasserdam bekende Lee Towers nog Leentje Huizer was, zat hij soms bij mijn moeder op schoot

Lee Towers werd als Leentje Huizer op 23 maart 1946 aan de Rotterdamse kant van het Dijkje tussen IJsselmonde en Bolnes geboren, tenminste, dat vertelt mijn herinnering me en daar ga ik maar even op af in dit verhaal. Dit betekent ook dat Leen Huijzer op 23 maart van 2021 vijfenzeventig jaar is geworden. En dat vindt ondergetekende reden genoeg om het volgende verhaal te vertellen.

Mijn moeder Corrie (Cornelia) Moog woonde in die tijd in Bolnes en was gelukkig zonder kleerscheuren de oorlog doorgekomen. Haar belangrijkste 'wapenfeiten' uit de oorlog waren hongertochten in de winter van 44/45 geweest. Op een fiets met houten banden, was ze enkele keren op zoek naar voedsel gegaan. Maar dat heeft niets met het onderwerp van deze column te maken, dus laten we maar gauw naar de eerste jaren na de oorlog overstapen.

Mijn moeder was begin twintig en woonde nog thuis. Thuis was in de Joubertstraat in Bolnes, onder de rook van de scheepswerf van Boele. Daar in de Joubertstraat, op de hoek van de Julianastraat, wat er toen in Bolnes, zo net na de oorlog heel anders uitzag dan tegenwoordig, had mijn opa, Johannes Moog, mijn moeders vader, een winkel in petroleum aan huis.

Om wat bij te verdienen voor het gezin, ging mijn moeder in die jaren bij mensen aan huis kleding verstellen. Zowel in Bolnes als verder van huis.

De grens van Bolnes met Rotterdam was het Dijkje. De huizen aan de oostkant van het Dijkje hoorden bij Bolnes en de huizen aan de westkant van het Dijkje hoorden bij Rotterdam, of in die tijd nog bij IJsselmonde. Daar was een huis met kleine kinderen, waar mijn moeder ook kwam om kleding te herstellen of zelfs kleding te maken.

In dit huis aan het Dijkje was op 23 maart 1946 een jongetje geboren: Leentje.

Bij dit gezin, met de naam Huijzer, kwam mijn moeder geregeld kleding herstellen. Als moeder Huijzer het dan op een bepaald moment druk had met andere dingen en kleine Leentje even niet in handen kon hebben, werd Leentje geparkeerd op mijn moeders schoot.

Toen Lee Towers nog Leentje Huijzer was.

Het Dijkje was en is een zijstraat van de Beneden Rijweg die onder de Ringdijk IJsselmonde met Bolnes verbindt. Op de foto- uitsnede van Google Streetview hieronder, blijkt dat het rijtje huisjes waar Leentje Huijzer dus na de oorlog geboren werd, vandaag nog steeds bestaat.

Het Dijkje lag en ligt in Rotterdam. Nee, ik moet het goed vertellen. De gemeentegrens tussen Ridderkerk en Rotterdam liep midden over het Dijkje. De kant waar het huis van onder andere Leen Huijzers ouders stond, lag aan de Rotterdamse kant, de overkant van de straat hoorde bij Bolnes, gemeente Ridderkerk. (Volgens andere bronnen woonde Leentje Huijzer juist aan de Bolnesser kant....)

Hoe lang mijn moeder in die jaren bij de familie Huijzer over de vloer kwam om kleding te verstellen en of te maken, weet ik niet. Eind veertiger jaren verloofde ze zich met mijn vader en in 1952 trouwden ze. Volgens mijn geheugen is ze voordat er kinderen geboren werden, gestopt met het verstel- en naaiwerk. Wel heeft ons gezin aan haar werk leuke contacten overgehouden. Zo kan ik me uit mijn jeugd nog een bezoek op een zondag herinneren aan mensen in Numansdorp, waar mijn moeder voor haar trouwen ook naaiwerk ging doen en nu nog steeds contact mee had. Dit moet ergens halverwege de zestiger jaren geweest zijn, want ik herinner me nog dat de brug bij Numansdorp al voltooid was en die is op 20 juli 1964 geopend.

Leentje Huijzer verloren we uit het oog. Het gezin bleef wel aan het Dijkje wonen volgens mij. Leentje werd Leen en ging werken bij de scheepswerf van Boele Bolnes, zoals zoveel inwoners van Bolnes. Mijn vader werkte er ook in de eerste tien jaren na zijn trouwen.

Op de foto hierboven zien we de Scheepswerf Boele te Bolnes in vol bedrijf. Er wordt een schip verlengd. (Bron foto: Fotocollectie Anefo).

Hoe hoorde ik weer van Leen Huijzer?

In de eerste tien jaren van hun huwelijk gingen mijn ouders veel om met de in het flat aan de Generaal Smutsstraat in Bolnes onder hen wonende buren: de familie Ouwens. Met hun jongste zoon Bert speelde ik in die jaren vaak. In de zeventiger jaren ging de familie Ouwens verhuizen naar Oud-Bolnes. Maar beide gezinnen hielden contact. Ik kan me nog enkele keren herinneren dat ik bij Bert op bezoek ben geweest. Bert was een paar jaar ouder dan ik en op een zaterdag dat ik bij hem in Oud-Bolnes was, kwam Leen Huijzer ter sprake. Bert had een grammofoonplaat met liedjes van hem en liet die horen. Zo kwam ik in contact met de muziek van Leen Huijzer.

Leen Huijzer wordt Lee Towers

Leen Huijzer ging de muziek in en maakte aanvankelijk deel uit van het showorkest Len Hauser & The Drifting Five. Zijn, of hun  eerste single (Louisa, met op de achterkant Niemand) maakte hij echter nog onder de naam Leen Huizer. Later, zo rond het jaar 1971, was er nog de Nederlandstalige single Nina Nina Nina, die hij uitbracht onder de naam Len Hauser.

Leen Huijzer brak in 1975 in ons land door, toen hij door presentator Willem Duys in zijn programma werd gepresenteerd als de zingende kraanmachinist uit Rotterdam (hij werkte echter toen nog steeds als onderhoudsbankwerker bij scheepswerf Boele in Bolnes). Willem Duys bracht de eerste single van Leen, die hij onder de naam Lee Towers had op genomen, in zijn polulaire radioprogramma Muziekmozaïek ten gehore. Het was It's raining in my heart, een nummer gecomponeerd door de zanger van The Outsiders, Wally Tax. It's raining in my heart belandde in de Nederlandse hitlijsten. De volgende single van Leen, ook onder de naam Lee Towers, You'll never walk alone (uitgebracht als You never walk alone), werd gelijk ook Towers' grootste hit en behaalde de vijfde plaats in de Veronica Top 40. 


Video hierboven: Lee Towers met You'll never walk alone tijdens het Mega Piratenfeest uit 2015.

You'll Never Walk Alone

You'll Never Walk Alone is een lied geschreven door Richard Rodgers en Oscar Hammerstein II voor de musical Carousel (1945). Het nummer is meermaals opgenomen door verschillende artiesten, waarvan de versie van Gerry & the Pacemakers waarschijnlijk de bekendste is. Deze versie is beïnvloed door de versie van Gene Vincent.

In Europa is het nummer dus het bekendst in de versie van de Liverpoolse band Gerry & the Pacemakers, die het nummer in 1963 opgenomen hebben. In hun versie is de compositie naar een zes-achtste maatsoort omgezet. De single bleef vier weken lang op nummer 1 in de Britse hitlijst. Het werd direct een volkslied voor de fans van Liverpool FC en het nummer wordt bij elke wedstrijd massaal gezongen. Tegenwoordig zijn de woorden "You'll Never Walk Alone" opgenomen in het clublogo.

Op 20 maart 2020 werd deze versie van het lied door meer dan 180 radiozenders in meer dan 30 landen in Europa tegelijk uitgezonden. De actie was een initiatief van NPO 3FM radio-dj Sander Hoogendoorn en was bedoeld om mensen te verenigen tijdens de coronapandemie.

Sinds de eerste editie in december 1999, staat de plaat steevast genoteerd in de NPO Radio 2 Top 2000. 

In 1976 bracht de Nederlandse zanger Lee Towers een cover van het nummer uit onder de naam You Never Walk Alone. Deze versie, die net als die van Gerry & the Pacemakers in zes-achtste maatsoort is, groeide later uit tot een favoriet nummer onder de aanhangers van voetbalclub Feyenoord. Towers zelf is ook supporter van de Rotterdamse club. Het lied klinkt als Feyenoord een belangrijke prijs wint over de Coolsingel tijdens de huldiging. 

Leen Huijzer komt niet naar afscheidsavond

Later, toen ik als onderwijzer voor de klas stond, heb ik op een van de vele afscheidsavonden van de groepen acht waar ik les aan gaf, ook het Leen Huijzer lied 'You'll never walk alone' gedraaid. Het is zelfs eens bijna zover geweest, dat Leen Huijzer op een van die vele afscheidsavonden van een klas waar een nichtje van hem in zat, aanwezig zou zijn geweest. Maar dat was vanaf het begin van het idee natuurlijk al bijna kansloos. Hij is wel ooit gevraagd, maar had het in die tijd natuurlijk veel te druk.

Lee Towers: Druk met concerten

Helaas moet ik tot mijn schande erkennen, dat ik nooit naar een concert van Lee Towers ben toegeweest. Wel kan ik genieten van zijn muziek. Een hernieuwde kennismaking met de man Lee Towers en zijn mooie stem kregen we een paar jaar geleden, toen Leen mee deed met het programma 'De beste Zangers,' waarin onder andere Davina Michelle 'You'll never walk alone' ten gehore bracht.

Als eerbetoon aan deze bijzondere man en zanger hieronder aflevering 1 van het programma 'De Beste Zangers' uit 2018.

Tot zover deze column vol herinneringen aan een 'oude' dorpsgenoot. Helaas kan mijn oude buurjongen Bert Ouwens die mij ooit de muziek van Lee Towers leerde waarderen, deze column niet meer lezen, want hij is enkele jaren terug overleden.

Met dank aan alle makers van de gebruikte afbeeldingen en video's, 

Een vriendelijke groet van uw collumnist,
Hennie van der Zouw. 

Column nummer 68.

Deel dit bericht met je vrienden!

Hennie van der Zouw

Hennie van der Zouw

Hennie van der Zouw, oud leerkracht uit het basisonderwijs en inmiddels 'pensionado' is geboren in Bolnes in de gemeente Ridderkerk en sinds 1995 is hij inwoner van Alblasserdam. Hennie is getrouwd en vader van een zoon. Hij is geinteresseerd in computers, I.C.T., stripverhalen, sport en geschiedenis.

Hennie heeft in de laatste dertig jaar een aantal artikelen gepubliceerd in het Stripschrift, een blad met achtergrondverhalen over strips en het beeldverhaal in het algemeen.

Hennie is ook de webmaster van de websites van H.V. Anderz.

Hennie heeft inmiddels, onder pseudoniem een aantal sportboeken en een eerste deel van een roman-cyclus geschreven en in eigen beheer gepubliceerd bij Brave New Books. De boeken over wielrennen, voetbal en schaatsen weerspiegelen Hennie 's interesse in sport. 

Er zijn onder zijn eigen naam inmiddels ook drie bundels van zijn op alblasserdam.net gepubliceerde columns verschenen en ook heeft hij een tweedelige biografie over zijn vader geschreven. Heel trots is Hennie ook op het boek over Hein, de broer van zijn vader, waar hij naar vernoemd is.

In 2021 is de derde bundel van de columns verschenen. Columns, altijd verankert in de geschiedenis, die proberen om Alblasserdam in het grotere verband van de wereldgeschiedenis en de tijd te laten zien......

  

 

Overzicht columns