MOLENAAR AAN HET WOORD: Op bezoek bij de molenaar in de Souburghse molen

08 december 2023 • 18:00
MOLENAAR AAN HET WOORD: Op bezoek bij de molenaar in de Souburghse molen

ALBLASSERDAM - Wie de Souburghse molen een aantal jaren geleden zag staan, had er geen dubbeltje meer voor gegeven. Het woord bouwval was van toepassing, maar ziedaar, sinds twee jaar ziet deze beeldbepalende molen er weer prachtig en draaivaardig uit. Jammer dat het regent tijdens mijn bezoek vandaag en dat het bladstil is. Molenaar Hans Tuijtel heeft dan ook weinig te doen en is wel in voor een praatje.

Hans werd op 25 december 1946 als kerstkind geboren in Papendrecht, maar nog terwijl hij in de wieg lag, verhuisde het gezin naar Alblasserdam. Zijn vader werkte als bedrijfsleider bij de werf De Noord en zijn moeder hield zich vooral bezig met de zorg van haar twee dochter en zoon en wat er verder komt kijken bij een huishouden. Na de basisschool ging Hans naar een internationaal internaat dat in Dordrecht gevestigd was. Daar had hij het prima naar zijn zin, maar de studie werd ruw onderbroken, want in dieperiode overleed zijn vader onverwachts. Omdat Hans’ zussen inmiddels zelfstandig waren en dus niet meer thuis woonden, woonde zijn moeder alleen. Dat viel haar zwaar en Hans besloot weer thuis te gaan wonen. Hij zocht en vond werk in de plaatselijke tankfabriek.

”Tja, we woonden er dicht bij en dan ga je er eens kijken. Ik besloot de molenaarscursus te gaan volgen en draaide op verschillende molens. In 2001 behaalde ik mijn diploma."

Na verloop van tijd besloot hij van werkkring te veranderen en ging als verkoper bij Atlas Copco in Zwijndrecht werken, Hij had het daar goed naar zijn zin en dat maakte dat hij er 34 jaar werkte, tot aan zijn pensioen.

Hans trouwde met een van de negen dochters van de kruidenier op de Plantageweg in Alblasserdam en het gezin werd verrijkt met een zoon en een dochter. De jaren verstreken met ups en downs, zoals in de meeste gezinnen. Het verdriet kwam echt binnen toen Hans’ vrouw 26 jaar geleden overleed. Hun zoon was toen al zelfstandig en de dochter stond op het punt van trouwen, dus Hans stond er alleen voor. Gelukkig was daar zijn werk, maar het was niet gemakkelijk.Naast zijn werk, ontwikkelde zich ook een hobby in de vorm van molens. Waarom molens? Hans: ”Tja, we woonden er dichtbij en dan ga je er eens kijken. Ik besloot de molenaarscursus te gaan volgen en draaide op verschillende molens. In 2001 behaalde ik mijn diploma.”

De vaste stek Souburgh
Vlot noemt Tuijtel een aantal molens op waar hij gedraaid heeft. Sommigen liggen buiten de Alblasserwaard, zoals de Korenmolen De Schelvenaer in Krimpen aan de Lek en de Windlust molen in Nieuwerkerk aan de IJssel. Aan deze kant van de rivier zorgde hij voor wind in de zeilen bij De Boterslootse en Oudendijkse molen en bij de Blokkerse Wipmolen die bij het Kinderdijkse Wereld Erfgoed behoort. “Ik had ook al eens aangegeven dat ik in de toekomst wel op de Souburgse molen zou willen draaien en ging regelmatig naar de restauraties kijken.” Die kans kwam met een telefoontje van Dik Verweij, die vroeg of hij op de Souburghmolen wilde draaien.

Daar zit Hans nu tevreden op zijn vaste stek. “Er is veel aan opgeknapt, zowel buiten als binnen. Waar eerder de douche zat, is nu het keukentje. De balken zijn wel origineel, maar hebben nieuwe koppen.”Dan toch maar de vraag hoe het komt dat een deel van de planken wand wordt ontsierd door verfbladders. Op mijn vraag daarover reageert Hans: “Dat is juist de originele muur, die laten we zo!” De verwarmingsplaat tegen de zolder is niet origineel en geeft wel warmte, maar doordat die warmte opstijgt en deze juist de kamerruimte eronder moet verwarmen, heeft Hans op deze regenachtige dag zowel een kachel aan als een losse radiator. “Het duurt te lang voordat de kamer door die plaat warm genoeg is. Dan ga ik alweer huiswaarts.

”Nee hoor, ik heb meestal wel wat te doen in of rondom de molen en er komen ook voorbijgangers “langs die soms aankomen."

Dit onderkomen voelt als ‘mijn molen’, al draai ik er niet alleen op hoor! Arie Hoek draait hier ook.” Vraag: “is het niet een wat eenzaam bestaan?” Antwoord: ”nee hoor, ik heb meestal wel wat te doen in of rondom de molen en er komen ook voorbijgangers langs die soms aankomen.”

Ondanks de regen heeft Hans vandaag ook drie bezoekers gehad die, het weer trotserend in stoere regenkleding, naar de molen kwamen fietsen. “Het waren drie Zwitsers, die vanuit Zwitserland een grote fietstocht deden, onder andere door Nederland. Zij waren zeer geïnteresseerd en dan is het leuk vertellen. Er fietsen regelmatig mensen langs en vanuit hier zie ik dan dat ze de informatieborden lezen en naar de molen kijken, om vervolgens verder te fietsen. Dat is wel jammer. Vanaf de molen is het ook wat ver om te roepen: Kom maar verder hoor!” Nu de winter nadert, nemen de toeristenbezoeken af. “Ik heb buitenom altijd wel wat te doen, dus ik voel me niet eenzaam hoor. Tijdens de winter komen er regelmatig vrienden en kennissen langs en dan is het ook gezellig hier”.

We maken nog een rondje buitenom en bespreken de eisen van SIMAV met betrekking tot het opknappen en onderhouden van de molen. Niet alles wat kan mag, zo blijkt. Toch worden ook hier concessies gedaan in het kader van de werkzaamheid, zo ontdek ik. De op het oog bakelieten stopcontacten, blijken bij nader inzien toch van hedendaags materiaal! Noodgedwongen moet ook het moleninterieur soms met zijn tijd mee.



Bron: Simav Informeert
Meer over:
Cookies

Deze website gebruikt noodzakelijke cookies voor een correcte werking en analytische cookies (geanonimiseerd) om de statistieken van de website bij te houden. Marketing cookies zijn nodig voor laden van externe content, zoals YouTube-video's of widgets van Sociale Media. Zie ons cookiebeleid voor meer informatie, of om je instellingen later aan te passen.